MG 5615

Soms liggen feest en verdriet dicht bij elkaar

Dinsdag zijn we door een taxibusje naar een kindertehuis van de staat gebracht. De rit duurde twee uur, rijdend door een prachtig landschap van mooie groene heuvels doordat het de afgelopen paar dagen af en toe geregend heeft.

Aangekomen zagen we al snel dat het niet een fijne plek is voor de kinderen. De kinderen in het huis krijgen te eten, het gebouw is netjes, maar alles zag er erg kil uit. Nergens was bijvoorbeeld speelgoed te zien of gezellige aangeklede ruimtes waar de kinderen konden spelen. Het recht van de sterkste geldt in dit huis, dat houdt praktisch in dat de oudere kinderen de baas zijn over de jonge kinderen.

Nadat de clowns voor wat gezelligheid en lachsalvo’s hadden gezorgd, werd er het Bijbelverhaal van de barmhartige Samaritaan uitgespeeld. De kinderen lette goed op en ook bij de uitleg van het evangelie deden ze goed mee. Ondertussen werd er in de keuken een broodje worst voor elk kind klaargemaakt. Omdat een paar mensen moesten meehelpen in de keuken, werd er gevraagd aan 1 van de medewerkers van het tehuis waar de ‘cucina’ was. Roemeens en Italiaans lijken op elkaar, dus een logische zet om dit te vragen als je het Roemeense woord voor keuken niet kent, toch? Alleen in het Roemeens bekent dit woord ‘varkensstal’. De medewerkster van het huis keek daarom ook vragend…….. ?. Gelukkig stond het eten op tijd op tafel en kregen alle kinderen een lekker hapje.

Vandaag hebben we twee programma’s gedraaid op het terrein van stichting van Charis. Allereerst een vrouwenprogramma waar we de vrouwen door middel van een drama stuk, getuigenis en korte preek hebben uitlegt dat Gods liefde elke angst verdrijft en hoe ze dat praktisch kunnen toepassen in hun levens. In de middag stond er een kindermiddag op het programma. Samen met de kinderen hebben we een feestje gevierd, samen gedanst, spelletjes gespeeld, er waren clowns en veel lekkers.

Wij hebben een leuke middag gehad, maar deze middag voelde ook erg dubbel. Met onze gedachten zijn we vandaag namelijk ook in Nederland. Na het plots overlijden van Jan van de Vis vorige week werd hij vandaag begraven. Daarom was het vandaag ook een verdrietige dag. Jan heeft altijd veel voor ons betekend. Tijdens de bidden en vasten conferentie was hij de rechterhand van Herman, hij was bestuurslid van de Katapult en gaf les op onze beide scholen (de Katapult en Wake up gebedsschool). We zijn enorm dankbaar voor alles wat hij voor ons heeft betekend. Hij laat een enorme leegte achter, niet alleen bij ons, maar ook bij zijn familie. Daarom zijn vandaag onze gedachten ook bij hen en willen we hen ook via deze weg veel sterkte toewensen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *