Dopen

The African way

Op zendingsreis maak je van alles mee. Je komt in een andere cultuur met andere gewoontes. Het eten is anders (we eten trouwens heerlijk! We krijgen elke dag een heerlijke maaltijd, gekookt door twee plaatselijke vrouwen), het wordt snel licht in de ochtend, maar in de avond ook snel weer donker, tijd is hier relatief en er gebeuren de hele dag dingen die we in Nederland nooit zouden meemaken. Echt super om dit mee te maken. Het zorgt voor een verrijking van ons leven. Soms geeft het dankbaarheid voor wat we hebben in Nederland, een andere keer zorgt het er voor dat we ons achter de oren krabben omdat we ook ‘arm kunnen zijn’ in Nederland. We missen soms dingen in Nederland, omdat we druk zijn met van alles. Dit gaat ten koste van onze relatie met God, de tijd die wij aan elkaar geven, rust in onze dag, etc. Maar hier in Afrika gaat ons ritme wat anders en zijn we ‘gestript’ van onze dagelijkse sleur. Afrika is anders dan dat wij gewent zijn.

Aan de andere kant: God is hetzelfde, Gods principes zijn hetzelfde. Dat maakt het dat we iets overeenkomstigs hebben. Het is zo bijzonder om samen met de Afrikaanse (mede) gelovigen God te aanbidden en Hem groot te maken. Hem aanbidden maakt ons 1.
Gisteren, zondag, was er een doopdienst. Twee mensen wilden zich laten dopen. Wat een feest! Ze hadden de keuze gemaakt voor Jezus en wilde dit aan iedereen laten zien. De dienst zou rond 15 uur beginnen. Om 14:30 begonnen wij Nederlanders ons zorgen te maken, want er zat nog geen water in het doopbad. Na wat rondvragen, bleek dat deze gevuld moest worden met water uit een kraan buiten. Dus alle Katapulters aan het werk. Er werden grote tonnen gezocht en langzaamaan vulde het bad zich. Samen de dienst voorbereiden is super gezellig. Het maakt dat je verwachting opbouwt van wat er komen gaat. Het zorgt dat je samen plezier maakt en bezig bent om een zegen te zijn voor mensen. Ondertussen, terwijl het bad gevuld werd, druppelde er mensen de zaal binnen. Met een busje van het RKC werden mensen in de buurt opgehaald. Eén oudere dame kon niet meer lopen. Zij werd bij haar huis opgehaald en meegenomen in het busje. Ze genoot van de mensen, de tijd samen met hen en van de dienst. Zij is echt een vrouw van gebed. Naast haar (blikken) huis heeft zij een aanbouw van plastic en platen gemaakt waar zij een gebedshuis van heeft gemaakt. In de bus spreekt ze met blijdschap over haar ‘Vader in de hemel’. Haar hart is vol van God en Zijn liefde en trouw. Wat een geloof. De doopdienst begon uiteindelijk pas rond een uur of 16. Precies op tijd J. Het was een prachtige getuigenis van 2 mooie mensen van wie hun leven veranderd is omdat ze Jezus ontmoet hebben. De aankomende dagen staat de kinderclub en naschoolse opvang op de planning. Wij hebben er zin in om deze laatste paar dagen in Namibië een zegen te zijn voor de mensen van RKC en de kinderen en mensen uit Block E. Ondanks het rustige Afrikaanse ritme, vliegt de tijd hier voorbij. Nog drie volle dagen en dan vliegen we weer naar Nederland. Bid je mee dat deze laatste dagen God nog kan doen wat Hij wil? Dat wij de boodschap delen die op Zijn hart ligt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *